Władze Fundacji

Prezes:

Jacek Rusiecki

historyk, menedżer kultury i mediów

 

Rada Fundacji:

 

Joanna Onyszkiewicz -

Przewodnicząca Rady, Fundator

 

Iga Jaraczewska 

 

Hanna Baranowska 

 

Janusz Onyszkiewicz 

matematyk, były Minister Obrony Narodowej, były wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego    

 

Waldemar Strzałkowski

 

Na co dzień z Fundacją współpracują:

Rafał Lipiński

 

Założycielki Fundacji:

Wanda Piłsudska (1918-2001)

Starsza córka Jozefa Piłsudskiego i Aleksandry Piłsudskiej z domu Szczerbińskiej. Z wykształcenia lekarz psychiatra.

Urodziła się 7 II 1918 w Warszawie. Młodość spędziła w Warszawie mieszkając z rodziną w Belwederze  i w Sulejówku w Dworku Milusin.

1 VII 1928 została matką chrzestną statku nazwanego od jej imienia „Wanda”. Młodsza siostra, Jadwiga została w tym samym czasie matką chrzestną statku „Jadwiga”. Uczęszczała do prywatnego Gimnazjum Żeńskiego im. Wandy z Posseltów Szachtmajerowej w Warszawie, w którym w 1937 roku zdała maturę.

We wrześniu 1939 roku wraz z matką i młodszą siostrą Jadwigą, została ewakuowana do Wilna, a następnie przez Litwę, Łotwę i Szwecję samolotem dotarła do Anglii. Skończyła medycynę w Edynburgu, a następnie pracowała jako psychiatra w polskim szpitalu pod Londynem. Była aktywnie zaangażowana w pracę Instytutu im. Józefa Piłsudskiego w Londynie.

Jesienią 1990 wraz z rodziną powróciła na stałe do Polski. W 1994 roku wraz z siostrą Jadwigą założyła Fundację Rodziny Józefa Piłsudskiego, której głównym celem było odzyskanie Dworku Milusin i stworzenie Muzeum Józefa Piłsudskiego. Dworek udało się odzyskać jeszcze za życia Wandy Piłsudskiej w listopadzie 2000.

Zmarła po długiej chorobie 16 I 2001 w Warszawie. W testamencie swój cały majątek zapisała na rzecz utworzenia Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.

W 1979 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski nadanym przez władze RP na uchodźstwie.

Jadwiga Jaraczewska z domu Piłsudska (1920-2014)

Młodsza córka Jozefa Piłsudskiego i Aleksandry Piłsudskiej z domu Szczerbińskiej. Porucznik pilot Wojska Polskiego, z wykształcenia architekt.

Urodziła się 28 II 1920 w Warszawie. Jej ojcem chrzestnym był Walery Sławek. Młodość spędziła podobnie jak jej siostra w Warszawie mieszkając z rodziną w Belwederze, gdzie   chodziła do przedszkola dla dzieci żołnierskich i w Sulejówku w Dworku Milusin.

1 VII 1928 została matką chrzestną statku nazwanego od jej imienia „Jadwiga”. Starsza siostra, Wanda została w tym samym czasie matką chrzestną statku „Wanda”.

Uczęszczała do prywatnego Gimnazjum Żeńskiego im. Wandy z Posseltów Szachtmajerowej w Warszawie, uzyskując tam w 1939 roku maturę.

Jej ogromną pasją było latanie. W 1937 roku zaczęła latać na szybowcach, szkoląc się na Sokolej Górze w okolicach Krzemieńca i na szybowisku w Bezmiechowej w Bieszczadach. Przed wojną latała także w Aeroklubie Warszawskim z Lotniska Mokotowskiego. Najdłuższy przelot wykonała na szybowcu Delfin w 1939 roku. Po uzyskaniu wszystkich kategorii szybowcowych rozpoczęła loty wyczynowe. Latała m.in. na szybowcach IS-B Komar i CW-5. Należała też do Przysposobienia Wojskowego Kobiet.

We wrześniu 1939 roku wraz z matką i siostrą Wandą, została ewakuowana do Wilna, a następnie przez Litwę, Łotwę i Szwecję samolotem dotarła do Anglii. Tam podjęła studia architektoniczne na Newnham College Uniwersytetu Cambridge, które ukończyła w 1946 roku w Polskiej Szkole Architektury na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie przy Uniwersytecie w Liverpoolu. Studiowała także urbanistykę i psychologię.

Starała się o przyjęcie do Air Transport Auxiliary. Otrzymywał jednak odpowiedzi odmowne ze względu na młody wiek. W lipcu 1942 została jednak przyjęta do Pomocniczej Lotniczej Służby Kobiet (podległej Royal Air Force Women’s Auxiliary Air Force). Była trzecią w historii Polką służącą w Air Transport Auxiliary. Po przeszkoleniu rozpoczęła służbę w stopniu podporucznika czasu wojny. Po dwóch latach służby otrzymała stopień porucznika czasu wojny. Jako ferry-pilot transportowała różne rodzaje samolotów (m.in. także dwusilnikowe bombowce) z fabryk na lotniska bojowe w Wielkiej Brytanii, a także uszkodzone samoloty do remontu. W ten sposób Jadwiga Piłsudska przetransportowała setki samolotów różnych typów – myśliwce, bombowce, samoloty wielozadaniowe. Jej ulubionym samolotem był Spitfire. Służba w ATA była bardzo trudna i niebezpieczna – wykonywano ją niezależnie od warunków atmosferycznych. Ze względu na niebezpieczeństwo zestrzelenia i dostania się w ręce wroga, podczas lotu zabronione było m.in.: używanie radia, korzystanie z oznaczonych map i uzbrojenia, latania w chmurach. Za swoją służbę została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

W 1944 roku poślubiła Andrzeja Jaraczewskiego, oficera Marynarki Wojennej, z którym ma dwoje dzieci – córkę Joannę Onyszkiewicz i syna Krzysztofa.

Po wojnie pracowała jako architekt w Londynie i prowadziła wraz z mężem firmę, w której m.in. projektowała meble. 

W 1990 roku Jadwiga Jaraczewska powróciła na stałe z rodziną do Polski i wraz z siostrą Wandą założyła w 1994 roku Fundację Rodziny Józefa Piłsudskiego, angażując się w działania na rzecz odzyskania Dworku Milusin i utworzenia Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.

10 XI 2008 w odzyskanym w 2000 roku Dworku Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski i Jadwiga Jaraczewska, jako Pełnomocnik Zarządu Fundacji, podpisali umowę powołującą do życia wspólną instytucję kultury jaką jest Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.

28 II 2008 Prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył Jadwigę Jaraczewską Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Jest jedną z bohaterek filmu dokumentalnego Polki nad Londynem.

 

Partner Strategiczny Projektu bzwbk.png